Uxlaydi toliqqan butun jonzot bu damda,
Sukunatni buzadi bir xonish sel ohangda,
Alla aytar mehrini taratib ming xil rangda,
Eng yoqimli qo'shiqni qalbida tuygan ayol,
Farzandi deb o'zini unutib qo'ygan ayol.
Xastalansa dilbandi boshida giryon halak,
Shu damda bir tutamdir uningchun yeru falak,
Bolasiga Ollohdan shifo so'rar jonsarak,
Dilbandim deb ko'ksini ko'zini o'ygan ayol,
Farzandi deb o'zini unutib qo'ygan ayol.
Ona-yurtni kuylamoq har bir ijodkor uchun ulug' saodat. Har qanday tuzumda ham xalq manfaatini o'ylab, adolatni tarannum etmoq esa chinakam qahramonlikdir. Bunday sharaf hamma ijodkorga ham nasib etavermaydi. O'zbekiston xalq shoiri, O'zbekiston Qahramoni Abdulla Oripovning she'rlarini yod olmagan, so'zi kuy-qo'shiqqa ko'chganda yurakdan tinglamagan birorta yurtdoshimiz topilmasa kerak.