Adashganning nolasi Xudo, menga iymon ber, iymonimni yeb qo'ydim,Hayot yolg'on - ikkiga ikki beshdir deb qo'ydim.O'z oyog'im boshladi, jar tomon kelib qo'ydim,Ortimdan gumroh deya aytar meni, Xudojon,Boshqa qadam bosmayman, qaytar meni, Xudojon! Xayolimda qo'llarim osmonga tegib qoldi,Iymonimning eshigin ochmadim, bekik qoldi.

Uxlaydi toliqqan butun jonzot bu damda,
Sukunatni buzadi bir xonish sel ohangda,
Alla aytar mehrini taratib ming xil rangda,
Eng yoqimli qo'shiqni qalbida tuygan ayol,
Farzandi deb o'zini unutib qo'ygan ayol.

Xastalansa dilbandi boshida giryon halak,
Shu damda bir tutamdir uningchun yeru falak,
Bolasiga Ollohdan shifo so'rar jonsarak,
Dilbandim deb ko'ksini ko'zini o'ygan ayol,
Farzandi deb o'zini unutib qo'ygan ayol.

Ona-yurtni kuylamoq har bir ijodkor uchun ulug' saodat. Har qanday tuzumda ham xalq manfaatini o'ylab, adolatni tarannum etmoq esa chinakam qahramonlikdir. Bunday sharaf hamma ijodkorga ham nasib etavermaydi. O'zbekiston xalq shoiri, O'zbekiston Qahramoni Abdulla Oripovning she'rlarini yod olmagan, so'zi kuy-qo'shiqqa ko'chganda yurakdan tinglamagan birorta yurtdoshimiz topilmasa kerak.

Hayotning har qanday shartiga ko'nding,

Ayt qachon ko'ksingga tegibdi shamol?!

Bola - chaqa deding, ro'zg'or, ish deding,

Bir kun o'zing uchun yashagin Ayol!

Sen- erning aybini yopguvchi qalqon,

Oila ko'rkiga berarsan sayqal.

Mayliga har kunmas, lekin har zamon,

Bir kun o'zing uchun yashagin Ayol.

Mexribon onalar uchun she'r Shukur senga OlloximBordir mening xayotimBoshimdagi gul tojimUdir mening Onajonim. Uyga borsam meni kutganMexrla bag'riga bosganJilmayib yuzimdan o'pganRayxon gulim Onajonim. Jonim bersam arzimasBir kun bedor tuningaFarzandisiz yasholmasMening jonim Onajonim.